Binoküler Görme, Füzyon ve Derinlik Algısı

Binoküler görme, iki gözden gelen görsel bilgilerin beynin görme merkezlerinde birlikte değerlendirilmesidir.

İki gözün farklı konumlardan elde ettiği görüntüler yeterince benzer olduğunda tek ve bütünleşmiş bir görsel algı oluşur.

İki gözün foveaları ve belirli retina bölgeleri birbirleriyle görsel olarak karşılık gösterir.

Bir hedefin görüntüsü uyumlu retina noktalarına düştüğünde tek görme kolaylaşır.

Duyusal füzyon, sağ ve sol gözden gelen benzer görüntülerin tek bir görüntü olarak algılanmasıdır.

Görüntüler arasında büyüklük, netlik veya yön bakımından aşırı fark bulunması füzyonu zorlaştırabilir.

Motor füzyon, retinal görüntüleri uyumlu bölgelere taşımak için gözlerin vergens hareketleri yapmasıdır.

Bu mekanizma küçük yatay, dikey ve dönme yönlü hizalama farklılıklarının düzeltilmesine yardımcı olur.

İki gözün yatay olarak farklı konumlarda bulunması nedeniyle aynı cisim her retinaya biraz farklı görüntü oluşturur.

Beyin bu küçük retinal farklılıkları karşılaştırarak ince derinlik ve üç boyut algısı oluşturur.

Retinal görüntülerin tam olarak aynı noktalara düşmesi her zaman gerekli değildir.

Belirli küçük farklılıklar Panum füzyon alanı içinde kaldığında beyin görüntüleri tek olarak birleştirebilir.

İki gözden gelen görüntüler birleştirilemediğinde beyin gözlerden birine ait görüntünün belirli bölümünü baskılayabilir.

Baskılama görsel sistemin çift görmeyi azaltmak için geliştirdiği bir uyum mekanizması olabilir.

Yanlış pupilla mesafesi, montaj yüksekliği veya istenmeyen prizmatik etki iki gözün görüntülerini birleştirmesini zorlaştırabilir.

Yüksek numaralı, progresif ve prizmalı reçetelerde monoküler ölçümler ile çerçevenin yüzdeki gerçek konumu dikkatle değerlendirilmelidir.